دلا در بوتهی آتش درآ مردانه بنشین خوش...

۸ صبح فردا دد لاین پروژه الف باشه. ۱۰ صبح فردا هم دد لاین+ ارائه پروژه ب باشه. ۱۲ امشب هم ددلاین تمرین ج باشه. بعد تو تمام طول روز حرص بخوری چون چند روز رو وقت اختصاص دادی به پروژه ب و پروژه الف مونده. بعد از صبح پروژه ب رو پا در هوا ول کنی که یه کم هم برسی به پروژه الف. هر چی باشه دوساعت کمتر از ب وقت داره :-". بعد تمرین ج رو کلا بی خیال بشی تا فاز اول پروژه الف رو برسونی. هر چی باشه این پروژه است. با تمرین فرق داره:-".

بعد ساعت یه ربع به دوازده شب تیای الف ایمیل بزنه که دو روز تمدید کردیم! :/

پ.ن: این وسط یه پروژه ی دال هم داشته باشی که دد لاینش فردا نیست ولی خوب می دونی با انجام ندادنش (در واقع وقت نکردن برای انجام و عقب انداختنش) داری خودت رو به چه سمتی می بری -_-

پ.ن۲: کمترین ربط عنوان پست به متنش اینه که این بیت از مولانا رو توی فوتر سایت بوته (که یه بستری برای انجام پروژه هوش -الف مذکور!- مونه) به صورت نسبتا بیربطی نوشتن... از اون چیز ها که حس خوب می ده :)