نیمچه خزعبلات شماره چند: عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی...

بیحوصله استوریهای ملت را توی اینستاگرام میزنم. یکی مربوط به لغو امتحان کامپایلر بود، یکی از حماسه نهدی چندین تا پشت هم گذاشته بود که ندیده رد میکنم، یکی از هم مدرسهایهام نامزد کرده جدیدا و دو روزی یه پست کافهای میذاره:دی.. تند تند رد میکنم همه رو.. میرسم به یکی از اون استوری های دخترانهای که ملت کلی لباس میپوشن و صورت و موهاشون رو آرایش میدن از بهر عکسی و استوری اینستاگرامی! بعد از تند های سیاسی اونهایی که حوصلهی دیدنشون رو به جد ندارم اینهان... و تنها چیزی که باعث شده هنوز این استوریها رو نبندم اینه که بلد نیستم و حال دنبال فیچرش گشتن رو هم ندارم! :-"

بعضی اوقات حسودیم میشه به این آدمها... این دخترایی که این قدر حوصله و حال دارن که دو ساعت لباس میپوشن و جلو آینه موهاشون رو صاف/فر میکنن و فلان.. بعد این قدر بیشتر حال دارن که کفش قشنگ هایی که برای خریدشون حتی از این هم بیشتر حال و حوصله لازمه رو پاشون میکنن میرن یه جایی رفیقشون ازشون عکس بندازه! اون کوچیک بودن احتمالی دغدغههاشون خیلی خواستنیه! :دی

پ.ن۱: در مورد اینهایی که توی کافه بهشون خوش میگذره هم نسبتا همین حس حسادت رو دارم :))

پ.ن۲: من احتمالا این فلکزدگی و این خورههایی که ذره ذره میبلعندم رو ترجیح بدم :-"

پ.ن۳: یکی فرمود و یکی خوند: بنمای رخ بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست!

پ.ن۴: تقریبا از فرستادن موزیکهام برای افراد ناامید شدم :-"

+گفت آنکه یافت میشود آنم آرزوست...

برچسبها: شبانه_ها